We hebben een groot gezin
Ik en mijn man hebben 5 kinderen (13, 9, 6, 4 en 1 jaar oud). Regelmatig doen we iets met het hele gezin. We bezoeken weleens het theater of we dineren met z’n allen in een restaurant. Ook gaan we ieder jaar op zomervakantie. We blijven dan wel binnen Europa, want vliegen met z’n zessen is niet te doen. Dat kost ons teveel geld. We verblijven meestal twee weken in het buitenland. Dan is ons geld op. En dat is prima.
Eén op één tijd vinden we erg belangrijk
Elk kind van ons gunnen we alleen-tijd met een ouder. Welke ouder dat is, wisselen we af. Al die quality time met 5 kinderen past gewoonweg niet in het weekend. Bovendien zijn korte vakanties goedkoper buiten het weekend. Drie jaar geleden opperde ik het idee om één keer per jaar een kindje thuis te houden, zodat diegene wat leuks kon doen met een ouder. Eén keertje op een heel jaar vinden wij niet zo erg. Bovendien komen alle kinderen goed mee op school. Ook mijn man ging akkoord.
Drie jaar geleden trok ik de stoute schoenen aan
Ik boekte een lang weekend Rome met mijn oudste dochter Cynthia (toen 10 jaar). We vertrokken begin april op een donderdag en kwamen zondag terug. Voor school was ze donderdag en vrijdag ziek gemeld. De vliegtickets waren erg goedkoop. We hebben zo ontzettend genoten. We bezochten het Colosseum. We slurpten verse pasta. We wandelden door leuke wijkjes. ‘s Avond speelden we spelletjes. We ontsnapten even aan de dagelijkse sleur en maakten samen kostbare herinneringen. Het was echt een waardevolle tijd. Het leven zit al vol verplichtingen en deadlines. Het is nu een familietraditie geworden voor onze gezin. De kleinste twee kinderen (4 en 1) die gaan nog niet mee op stap. We vinden ze nog te jong. Later herinneren ze zich hier niets meer van. We nemen de kinderen mee op minivakantie vanaf 6 jaar oud.
Dit jaar gaat mijn man met onze zoon (9) naar Londen
De mannen hebben al een hele planning gemaakt. Ze gaan rondjes draaien in de Londen Eye. Ze nemen de hop-on-hop-off-bus. Ze gaan shoppen in de allergrootste speelgoedwinkel. Natuurlijk eten ze fish & chips. Gaan wandelen door het wijkje Londen Hill. Ze kijken er ontzettend naar uit. Ook bij dit reisje vertrekken ze op donderdag en komen ze zondag weer terug.
Ons andere dochtertje (6) wil graag naar Disneyland Parijs
Ik ga met haar met de trein. Natuurlijk gaan we ook naar de Eiffeltoren. Voor het Louvre vind ik haar wat jong. Ze kan nog geen lange afstanden lopen, dus we nemen een hop-on-hop-of-bus. Ook gaan we varen over de Seine. We eten crêpes met chocopasta en verse baguettes met kaas. En Disneyland is natuurlijk geweldig, daar kan je een Mickey Mouse pizza bestellen. De meeste vriendinnen van mij vinden het tof dat we dit doen met de kinderen. Speciaal. Er is één vriendin die vindt dat wij een verkeerd voorbeeld geven aan de kinderen. Ik vind dat we juist een goed voorbeeld geven: Geniet van het leven, het is zo kort.
de acties zijn ook niet nodig. er wordt voor relatief prijzige uitjes gekozen. een iets minder kostbaar uitje kan financieel wel in een schoolvakantie en één weekend per jaar tijd maken voor een kind, dat moet toch ook gewoon kunnen. ik vind het de weg van de luxe minste weerstand en een slecht voorbeeld. tijd uittrekken voor 1 op 1 aandacht is een goed iets maar kan op vele manieren
‘quality time voor 5 kinderen past gewoon niet in het weekend’ en dan weekendjes weg van donderdag tot zondag. dat kan dan toch ook van vrijdag tot zondag? of juist als er een studiedag op maandag of vrijdag is? doen wij ook zo, (ook 5 kinderen by the way)
waarschijnlijk als de leerplicht ook snipperdagen kent zoals de werkgever zouden dit soort actie,s niet nodig zijn.
helemaal prima dit
is goed voor je gezin en maakt geweldige herinneringen.
kijk uit met fotoos en wat je op social media post.
het systeem houdt niet van dit soort acties en voor je het weet staat er zo’n ambtenaar op je stoep en dat zou jammer zijn.
Je doet het heel goed! Maak mooie herinneringen.
Zo jammer dat kinderen niet, legaal, een snipperdag mogen nemen. Dit lijkt mij fantastisch. Helaas weet ik ook dat ik continu een onderbuikgevoel zou hebben. En een kind dat elk detail zou gaan vertellen (inclusief een “Ik was niet ziek maar…”.
Lekker genieten samen!